Η Αγία Αικατερίνη της Αλεξανδρείας εικονίζεται καθιστή, στεφανωμένη με βασιλικό στέμμα, ως σύμβολο σοφίας, πνευματικής αρχοντιάς και αταλάντευτης πίστης. Στο πλάι της διακρίνεται ο τροχός του μαρτυρίου, μεταμορφωμένος σε σημείο νίκης και υπέρβασης, ενώ ο σταυρός δηλώνει την τελική ομολογία της πίστης της. Το ήρεμο, σταθερό βλέμμα και η γαλήνια στάση του σώματος αποπνέουν εσωτερική δύναμη και διάκριση, αναδεικνύοντας την Αγία όχι μόνο ως μάρτυρα, αλλά και ως φορέα λόγου και φωτός. Ιδιαίτερη σημασία έχει το περίτεχνο ξυλόγλυπτο πλαίσιο που αγκαλιάζει την εικόνα και λειτουργεί ως αναπόσπαστο μέρος της εικονογραφικής σύνθεσης. Με πλούσια φυτικά μοτίβα, καμπύλες και επιχρυσώσεις, το πλαίσιο δεν περιορίζει τη μορφή, αλλά την αναδεικνύει, δημιουργώντας έναν χώρο δοξαστικό και τελετουργικό. Στο ανώτερο μέρος της σύνθεσης δεσπόζει η μορφή της Παναγίας με ανοιχτά τα χέρια, σε στάση δέησης και προστασίας, προσδίδοντας θεολογικό βάθος και πνευματική συνέχεια στο έργο. Η παρουσία της Θεοτόκου επάνω από την Αγία λειτουργεί ως σιωπηλή ευλογία και υπενθύμιση της σχέσης μεταξύ μαρτυρίας και θείας χάριτος. Το πλαίσιο, με την έντονη γλυπτική του διάθεση, μετατρέπει την εικόνα σε ένα ενιαίο εικαστικό σύνολο, όπου η ζωγραφική, η ξυλογλυπτική και η επιχρύσωση συνυπάρχουν αρμονικά, προσφέροντας μια εμπειρία που υπερβαίνει την απλή θέαση και οδηγεί σε στοχασμό.