Ο Άγιος Στυλιανός εικονίζεται ως προστάτης των παιδιών και της μητρότητας, κρατώντας στην αγκαλιά του το βρέφος με στάση γεμάτη πραότητα και φροντίδα. Η μορφή του αποδίδεται με ήρεμη αξιοπρέπεια, ενώ το γέρσιμο της κεφαλής και το απαλό βλέμμα υπογραμμίζουν τον πατρικό χαρακτήρα της αγιότητάς του. Το παιδί, στραμμένο προς τον Άγιο με κίνηση εμπιστοσύνης, λειτουργεί ως σύμβολο ζωής, προστασίας και ελπίδας. Το χρυσό φωτοστέφανο και η καθαρότητα του χρωματικού πεδίου απομακρύνουν την εικόνα από τον φυσικό χώρο, τοποθετώντας την σε πνευματική διάσταση. Η παράσταση δεν αφηγείται ένα στιγμιότυπο, αλλά μαρτυρεί μια διαρκή σχέση φροντίδας και μεσιτείας, που συνδέει τον Άγιο με τον ανθρώπινο πόνο και την προσμονή της ζωής.